روی احساس داغ مردادی ،

 زنی از جنس اردیبهشت می رقصید .

 کودکی در دل سیاهی ها ،

 به امید بهشت می رقصید .

 من که خواب و بیدارم ،

 من که خسته ای هوشیار ،

 روی لبخند شب نمی بافم ،

 گیسوان دختری ترسا ،

 کز هراس شلا قی ،

 پا به پای کِنِشت می رقصید .

 □

 آهویی از آسمان خسته ،

 روی غربت جنگل ،

 رنگ چشمه ای تشنه ،

 رنگ گندمی بی نان ،

 منتظر برای روییدن ،

 بر تن خشکِ کِشت می رقصید .

 □

 یک صدای پر خواهش ،

 از اسارت خورشید ،

 ناله بود یا شادی ؟!...

 یک فرشته بی طاقت ،

 با سرود بهشت می رقصید .

 □

 آن طرف تر،رهاتر از تصویر ،

 یک خداوند بی سر و سامان ،

 در سکوت مخلوقات ،

 روی احساس خِشت می رقصید ...